Αρχαία ελληνικά μυστήρια

Το θρησκευτικον αίσθημα, ουδέποτε εξέλιπεν από την Ελλάδα. Εξέλαμψε δε εις αυτήν αυτομάτως προ της γενέσεως πάσης φιλοσοφίας. Βεβαίως οι μύθοι δεν εφευρέθησαν υπό των ποιητών προς τέρψιν του πλήθους. Οι μύθοι και τα άσματα του λαού, αι δεισιδαιμονίαι, και αι παροιμίαι, αι εορταί αυτού ανέρχονται ως επί το πλείστον εις την απωτάτην αρχαιότητα. Το θρησκευτικόν αίσθημα υπό πάσας τας απόψεις του αφορά εις την γνώσιν του αγνώστου, εις την συμμετοχήν θείου τινός μυστικού. Εάν πιστεύσωμεν τον Πίνδαρον, τας πανελληνίους εορτάς εγκαινίασε πρώτος ο Ηρακλής κατά την μυθικήν εποχήν της Ελλάδος. Οι δε μύθοι είναι είχον πράγματι πολύ βαθύτερον σκοπόν, την διαπαιδαγώγησιν δηλαδή του λαού δια της εξυμνήσεως των θεών και των ηρώων. Τοιουτοτρόπως δε κατά την παναρχαίαν μεν εποχήν οι αοιδοί και οι ραψωδοί, αργότερον δε οι ποιηταί, υπήρξαν ίσως ασυνειδήτως οι πρώτοι διδάσκαλοι της Ελληνικής θρησκείας, πρώτιστα μεν ο Όμηρος και ο Ησίοδος, μετά ταύτα δε ο λυρικός ποιητής Πίνδαρος. […] (Από την εισαγωγή της έκδοσης)