Περί αιρέσεων ή Ερμότιμος

Ο “Ερμότιμος”: είναι ο μέσος άνθρωπος· εκείνος που ‘χει ανάγκη να πιστέψει σε κάτι ή σε κάποιον. Σε μια ιδεολογία, σε έναν ηγέτη, σε κάποια φιλοσοφική θεωρία ή θρησκεία… Πρόθυμος να γίνει οπαδός.
Ο “Λουκιανός”: ο δικηγόρος του διαβόλου. Εκείνη η διαμόνια φωνή της λογικής που απ’ το βάθος του μυαλού μάς καλεί να κρίνουμε, να αμφισβητήσουμε, να περιφρονήσουμε τις επιθυμίες και τις ανάγκες που μας σπρώχνουν στις αγκάλες της θρησκείας ή της ιδεολογίας· να μην καταδεχτούμε να γίνουμε οπαδοί αλλά να δώσουμε αληθινό νόημα στη ζωή μας, με νηφαλιότητα όσο και με ζήλο· απροσκύνητοι όσο και σεμνοί· ελευθερόφρονες όσο και ενάρετοι· κριτικοί όσο και δημιουργικοί· δημοκράτες όσο και αριστοκράτες· περήφανοι όσο και μετριοπαθείς. Δηλαδή: Έλληνες.