“Τα σημαντικότερα κρατικά μυστικά και ιδιαίτερα οι ενδείξεις ως προς τις προθέσεις και τα σχέδια δυνητικών εχθρών δεν μπορούν να βρεθούν σε εφημερίδες, βιβλία ή διάσπαρτες πληροφορίες αλλά κρατούνται πίσω από καλά κλειδωμένες πόρτες. Η αποστολή των υπηρεσιών πληροφοριών είναι να αποκτήσουν τα κλειδιά νια αυτές τις πόρτες”.
Στο βιβλίο αυτό, ο Αλεξάντρ Ορλώφ (1895-1973) εξηγεί πως στρατολογούνται και εκπαιδεύονται οι άνθρωποι εκείνοι οι οποίοι καταφέρνουν να γυρίσουν τα κλειδιά που ξεκλειδώνουν τα μυστικά στα οποία οικοδομείται η ασφάλεια ενός κράτους.
Το “Εγχειρίδιο κατασκοπείας και ανταρτοπολέμου” αναλύει τις βασικές διαφορές στρατηγικής και τακτικής που διέκριναν τις Σοβιετικές υπηρεσίες πληροφοριών από εκείνες των δυτικών κρατών και αναλύει εκτενώς τα οκτώ διαφορετικά είδη της Σοβιετικής κατασκοπείας. Περιγράφει πως οι Σοβιετικοί πράκτορες εκπαιδεύονταν να χρησιμοποιούν πολλαπλές ταυτότητες, πως στρατολογούσαν πληροφοριοδότες σε ξένα κράτη και τις ικανότητες που είχαν αναπτύξει ώστε να ξεγελούν τους αντικατασκόπους. Όλοι οι Σοβιετικοί αρχικατάσκοποι, περιλαμβανομένου του Συνταγματάρχη Ρούντολφ Άμπελ και του Μόλοντυ-Λονσντέηλ, ο οποίος υπέκλεψε τα μυστικά σχέδια του ατομικού υποβρυχίου, είχαν εφαρμόσει τις αρχές που περιγράφονται σε αυτό το βιβλίο.
