Στην τεχνoλoγική επoχή μας νομίζουμε πως η επιστήμη μπορεί να λύσει όλα τα μυστήρια. Ωστόσο η επιστήμη δεν είναι n μoναδική οδός προς τη γνώση. Ειδικά στον τομέα της κατανόησης του εγκεφάλου, η τέχνη τα κατάφερε πρώτη.
Παίρνοντας ως παραδείγματα ένα ζωγράφο, έναν πoιητή, ένα σεφ, ένα συνθέτη και μερικούς συγγραφείς, ο Λέρερ δείχνει πώς ο καθένας από αυτούς ανακάλυψε μια ουσιαστική αλήθεια για το νου, την οποία η επιστήμη μόλις τώρα ξαναανακαλύπτει. Μαθαίνουμε πώς ο Προυστ αποκάλυψε πρώτος την αναξιοπιστία της μνήμης πώς η Τζορτζ Έλιοτ ανακάλυψε την πλαστικότητα του εγκεφάλου πώς ο Γάλλος σεφ Εσχοφέρ εντόπισε την πέμπτη γεύση το (ουμάμι). Πώς ο Σεζάν επεξεργάστηκε τις άγνωστες πτυχές της όρασης και πώς n Γερτρούδη Στάιν διερεύνησε τη βαθύτερη δoμή της γλώσσας μισόν αιώνα πριν από τις έρευνες του Νόαμ Τσόμσκι και των άλλων γλωσσολόγων.
Με ένα ευφυέστατο μείγμα βιογραφίας, κριτικής και εκλαΐκευσης της επιστήμης ”Ο Προυστ ήταν νευροεπιστήμονας” καλεί τους επιστήμονες και τους καλλιτέχνες να ακούσουν καλύτερα ο ένας τον άλλο, και να χαράξουν μια νέα πορεία ανακάλυψης της αλήθειας, και της ομορφιάς, του κόσμου και του νου.
