Η ατέλειωτη αυτοβιογραφία

Τα πρώτα τέσσερα κεφάλαια αυτής της Αυτοβιογραφίας εγράφησαν το 1945. Τα κεφάλαια 5 και 6 εγράφησαν το 1947. Αυτές οι χρονολογίες έχουν τη σημασία τους εν σχέσει προς τα παγκόσμια γεγονότα εκείνου του καιρού. Το πρώτο δακτυλογραφημένο χειρόγραφο ξαναγράφτηκε το 1948. Το πλήρες κείμενο διαβάστηκε από την κ. Μπαίηλυ και έγιναν μερικές διορθώσεις. Πολλά πρόσωπα συνεργάστηκαν με την κ. Μπαίηλυ κατά καιρούς, και αντίγραφα ορισμένων αποσπασμάτων δόθησαν σε μερικά πρόσωπα για να εκθέσουν τις απόψεις τους. Μερικά από αυτά δεν επεστράφησαν, αλλά και τα άλλα είναι στο σύνολό τους ατελή, ανακριβή σε ορισμένα σημεία και τελικά δεν ενεκρίθησαν από αυτήν. Τέσσερα ακόμα τμήματα αυτής της Αυτοβιογραφίας σχεδιάσθηκαν αλλά δεν εγράφτηκαν ποτέ. Οι αυξανόμενες απαιτήσεις της σε παγκόσμια κλίμακα, οργανωμένης εργασίας για την οποίαν η κ. Μπαίηλυ ήταν υπεύθυνη, η συγκεχυμένη και τεταμένη κατάσταση της ανθρωπότητος προς την οποία ήταν άκρως ευαίσθητη, η συναίσθηση της επιπολαιότητος και συνεπώς της αρνητικότητος, των απανταχού ανθρώπων της καλής θελήσεως, που επίμονα προσπαθούσε να αντιταθμίσει, η στενοχώρια των ανεπαρκών οικονομικών μέσων για τη διάδοση του ευρύτατου έργου και η διάψευση και απογοήτευση λόγω της αδυναμίας εξεύρεσης των μέσων που της χρειάζονταν και συχνά η ανικανότης να επωφεληθεί μιας ευκαιρίας ελλείψει χρημάτων, όλα αυτά ήταν ένα μέρος από τις ενοχλήσεις που συνδυάσθηκαν με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν μια κατάσταση τελείας εξάντλησης. Ο φυσικός φορεύς δεν εγνώριζε ανάπαυλα. Η κατάσταση καρδιάς και αίματος, όλο και εχειροτέρευε.