Ο Ιναζό Νιτόμπε (1862-1933) υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους διανοητές της Ιαπωνίας. Συγγραφέας, εκπαιδευτικός, πανεπιστημιακός δάσκαλος, πολιτισμικός μελετητής και ανώτατος αξιωματούχος. Ενώ εντρυφούσε στην πολιτική και στη διοίκηση της Ιαπωνίας, ο Νιτόμπε παράλληλα διατηρούσε τη γεωργική οικογενειακή του παράδοση μαζί με τα έντονα ενδιαφέροντά του για την ηθική διδασκαλία και τους ειρηνιστικούς προσανατολισμούς του, ζητήματα μέσα από τα οποία γνώρισε την παγκόσμια φήμη και εκτίμηση. Σπούδασε Αγροτική Οικονομία, Αγγλική Φιλολογία και Στατιστική στην Ιαπωνία, στις ΗΠΑ και στη Γερμανία. Κάτοχος πέντε διδακτορικών, δίδαξε σε πανεπιστήμια και μετέσχε, το 1919, στη Διάσκεψη Ειρήνης των Βερσαλιών. Διετέλεσε αναπληρωτής γενικός γραμματέας της Κοινωνίας των Εθνών στη Γενεύη. Πολυγραφότατος –τα άπαντά του αποτελούν 6 τόμους– κατέστη ευρύτατα γνωστός στη Δύση. Πέραν των τεχνοκρατικών έργων του έγραψε για την ατομική και την κοινωνική ηθική καλλιέργεια του ανθρώπου. Υπήρξε γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσεως με το έργο του Μπουσίντο, ο Κώδικας των Σαμουράι. (Πηγή: "Εκδόσεις Καστανιώτη", 2024)