O Γνωστικισμός υπήρξε σύγχρονος του πρώιμου Χριστιανισμού και συνάμα ”θύμα” του, αφού το κυρίαρχο χριστιανικό κίνημα έκανε τα πάντα για να εξαλείψει την διδασκαλία του. Ωστόσο το μήνυμα του Γνωστικισμού -με βαθιές ρίζες στις αρχαϊκές θρησκείες- δεν καταστράφηκε ολοσχερώς, αλλά θάφτηκε βαθιά στην άμμο του χρόνου…
Οι διδασκαλίες των Νεοπλατωνικών φιλοσόφων και η μαγική παράδοση του Μεσαίωνα, η πίστη και οι ιδέες των Σούφι, ο Γιάκομπ Μπέχμε, ο Καρλ Γιουγκ, ο Ρούντολφ Στάινερ, οι Ροδόσταυροι και οι Ελευθεροτέκτονες έχουν ως συνδετικό κρίκο τη φιλοσοφία των Γνωστικών.
Η Γνώσις είναι ο απορριφθείς αλλά αναγκαίος λίθος για την ολοκλήρωση της οικοδόμησης του Ναού, ενός ναού μιας νέας κοσμικής αντίληψης που οι σημερινοί κληρονόμοι του Γνωστικισμού εξακολουθούν να αγωνίζονται για να δημιουργήσουν.
Οι Γνωστικοί πίστευαν ότι το σύμπαν ενσωματώνει μια ακατάπαυστη τριβή μεταξύ αντιθέτων αρχών, του καλού και του κακού, του κάλλους και της ασχήμιας, του φωτός και του σκότους, εν τέλει της γνώσεως και της αγνωσίας. Η Φύσις, το φυσικό διάστημα και ο χρόνος είναι τα εμπόδια που αποτρέπουν τον άνθρωπο να θυμηθεί τη θεϊκή του προέλευση και ρίζα και να ενωθεί εκ νέου με το Θείον. Το μυστικό, λοιπόν, των Γνωστικών είναι: είμαστε εν δυνάμει Θεοί και πρέπει να επιστρέψουμε στη θεϊκή φύση μας την οποία απεμπολήσαμε.
