ΕΝ ΑΜΦΙΑΛΩ ΙΘΑΚΗ

O “Όμηρος” είναι ένα από τα πολύπληθα Ιερατεία, τα οποία διήκαν επί χιλιάδες χρόνια, από τις παμπάλαιες παγετωνικές εποχές, ασχολούμενα με τη μελέτη της Φύσεως: Γεωγραφία, Κοσμογραφία, Αστρονομία, Μαθηματικά κ.λπ. Κάθε μέλος Ιερεύς του Ιερατείου αυτού ονομαζόταν Όμηρος. Το κείμενο της Οδύσσειας που έφτασε ως εμάς είναι η τελευταία μεταγραφή του Έπους από τα παλαιότερα παγετωνικά κείμενα, και την οποίαν επραγματοποίησε το πιο κοντινό στην Εποχή μας Ιερατείο “ΟΜΗΡΟΣ” της 6ης π.Χ. χιλιετίας.
Οι ιστορίες του Έπους βρίσκονται στις απόλυτα θεωρητικές μορφές τους. Είναι ψεύτικες, κατασκευασμένες αλλά ΑΛΗΘΟΦΑΝΕΙΣ.
(τ. 203) “ίσκε λέγων ψεύδεα πολλά ετύμοίσιν ομοία”
Μέσα στις πλαστές, μυθολογικές περιπέτειες του Οδυσσέα και των άλλων ηρώων, οι διάφοροι τόποι είναι υπαρκτοί και πραγματικοί πάνω στη Γη, αποκρυπτόμενοι κάτω από συμβολικές ονομασίες. Όμως, τα διάφορα πρόσωπα, ο Οδυσσέας και όλοι οι υπόλοιποι ήρωες του Έπους είναι φανταστικοί, μυθολογικοί, ανύπαρκτοι. Δεν υπήρξαν ποτέ ως πραγματικοί άνθρωποι, όμως μπορούσαν υπό κατάλληλες θεωρητικές συνθήκες να είχαν υπάρξει…
Οι ήρωες των ιστοριών αυτών είναι θεωρητικά κινητά, με συμβολικά ονόματα ανάλογα με το κύριο γνώρισμά τους, στην όλη ιστορία που διηγείται το έπος, μέσα στο οποίο μας δίνουν απόκρυφα όλα τα απαραίτητα δεδομένα ώστε με την τελική αποκρυπτογράφηση του κειμένου να συμπεράνουμε τη Γνώση, που θέλει να μας μεταδώσει ο Ποιητής.
Ειδικά στο θέμα της ταυτότητας της Ομηρικής Ιθάκης, ο Ποιητής εκμεταλλευόμενος τα κοινά γεωγραφικά γνωρίσματά της με τα γειτονικά νησιά την αποκρύπτει εσκεμμένα, δίδοντάς μας διάφορα στοιχεία τα οποία εκ πρώτης όψεως φαίνονται να επαληθεύονται σε όλα αυτά τα νησιά του συγκροτήματος της Ιθάκης. Ευνόητον λοιπόν ότι για να φθάσουμε στην πατρίδα του Οδυσσέα δεν μένει άλλος τρόπος παρά μόνον η γλώσσα της ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΣ. Τα Μαθηματικά και κυρίως στην προκειμένη περίπτωση η Γεωμετρία (γαίαν μετρώ), σε συνδυασμό πάντα με τη βαθύτερη ερμηνεία των διαφόρων δεδομένων που υπάρχουν μέσα στο αρχαίο κείμ